Ομοιοπαθητική - Ομοιθεραπευτική

 

Homeotherapeutics - Homeopathy

 

Ομοιπαθητική και συμβατική Ιατρική

(Τι είναι λάθος με το σημερινό μοντέλο του ιατρικού μοριακού μοντέλου του οργανισμού και της παθολογίας)

ΣΕΛΙΔΑ 3

Αν όμως κάποιος έβαζε ένα δάχτυλο πάνω σε μία από τις πλάκες, η θερμοκρασία θα μετατρεπόταν στιγμιαία από θερμοκρασία δωματίου (20 βαθμοί Κελσίου) σε θερμοκρασία του σώματος (36.9 βαθμοί Κελσίου). Αυτό ονομάζεται ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ (PERTURBATION) ή στρεσογόνος παράγοντας. Είναι ένα περιστατικό που συμβαίνει επίτηδες ή από τύχη σε ένα σύστημα και τροποποιεί ελαφρά - τοπικά και γενικά - μερικές από τις ιδιότητές του. Αυτή η διαταραχή εξαφανίζεται σταδιακά αφού το σύστημα δεν την σταθεροποιεί ή μονιμοποιεί (αφού η θερμοκρασία γρήγορα θα ξαναγίνει και πάλι ομοιόμορφη και θα ισούται με την αρχική τιμή της). Αποκαλούμε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται τώρα το σύστημα ΑΣΥΜΠΤΩΤΙΚΑ ΣΤΑΘΕΡΗ (ASYMPTOTICALLY STABLE) (βλ. Διάγραμμα 3), αφού οι διαταραχές που επενεργούν πάνω σε αυτήν εξαφανίζονται σχετικά γρήγορα.

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 3. Ασυμπτωτική Σταθερότητα (Asymptotic Stability)

* Οι διαταραχές εξαφανίζονται και επικρατεί ΑΣΥΜΠΤΩΤΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ.

Προσθέτοντας στη συνέχεια στο σύστημα μια ορισμένη ενεργειακή διακύμανση, με τη μορφή θερμότητας στην κάτω πλάκα 2, μπορούμε να αυξήσουμε την πολυπλοκότητά του (βλ. Διάγραμμα 1). Έτσι η θερμοκρασία της κάτω πλάκας είναι υψηλότερη από την θερμοκρασία της πάνω πλάκας. Έχουμε λοιπόν εφαρμόσει στο σύστημα έναν ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ (EXTERNAL CONSTRAINT) (ή στρεσογόνο παράγοντα), που δεν επιτρέπει στο σύστημα να φτάσει σε ισορροπία. Αν η ποσότητα της προστιθεμένης θερμότητας και η διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στης δύο πλάκες είναι μικρή, τότε θα λάβει χώρα θερμική αγωγιμότητα, που αποτελεί μια αρκετά απλή λειτουργία. Θα υπάρξει μια μεταφορά θερμότητας από την κατώτερη προς την ανώτερη πλάκα, ενώ θα αποβληθεί επίσης θερμότητα στο εξωτερικό περιβάλλον από την ανώτερη πλάκα. Η θερμότητα, η πυκνότητα και η πίεση δεν θα είναι πλέον σε ισορροπία και θα κυμαίνονται με γραμμικό τρόπο από θερμές περιοχές (κάτω) προς ψυχρές περιοχές (πάνω).
Ωστόσο το σύστημα θα φτάσει και πάλι σε μια ισορροπία και θα είναι ασυμπτωματικά σταθερό. Αν όμως ο εξωτερικός περιορισμός (ο στρεσογόνος παράγοντας της θερμότητας) γίνει μεγαλύτερος, αν δηλαδή αυξήσουμε τη θερμότητα, ανεβάζοντας έτσι τη θερμοκρασία και απομακρύνοντας έτσι το σύστημα όλο και περισσότερο από την ισορροπία, παρατηρούμε ότι σε μια ορισμένη κρίσιμη θερμοκρασία, η ύλη αρχίζει να σχηματίζει μια συνολική κίνηση. Έτσι, αυτή η κίνηση δεν είναι πλέον τυχαία και το υγρό δομείται σε μια σειρά από μικρά κύτταρα / κυψελίδες που ονομάζονται κύτταρα / κυψελίδες Benard (βλ. Εικόνα 4).

ΕΙΚΟΝΑ 4. Σχηματισμός Kυττάρων / Kυψελίδων Μπενάρντ (Benard cells)

 

Copyright 2010 - 2019Ομοιοπαθητική-Ομοιοθεραπευτική.gr. All rights reserved.
Απαγορεύεται αυστηρώς η αναδημοσίευση ή χρήση του περιεχομένου αυτής της σελίδας,
σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια
του ιδιοκτήτη και κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.